04-12-07

Over Samsung, Nokioten en toeval

hallooooIk heb iets met mobieltjes, een soort van liefde haat relatie. Of toch, dat ding met mij.

Ik ben al sinds mensenheugenis aan te treffen met zo'n mobieltje in de hand. Eerst was het nog zo'n futuristische lange lantarenpaal van Nokia die bovendien nog een uitschuifbare antenne had waardoor echt wel iedereen kon zien dat je dit ding bij had (de hedendaagse sateliettelefoons zijn kleiner denk ik). Dat ding kostte stukken van mensen en heeft me 6 jaar trouwe dienst geleverd. 

Daarna wisselden zijn opvolgers zich snel af, de ene wat sneller dan de andere, maar er ging geen enkel mobieltje langer dan 2 jaar mee.

Als economische - en aan mijn portefeuille denkende - mens kocht ik 5 jaar geleden een goedkoop exemplaar van Nokia (een van de eerste betaalbare).  Doch het exemplaar was knalgeel en na menig lachsalvo's van mijn collega's te hebben moeten trotseren heb ik dit exemplaar met schaamrood op de wangen aan Maarten gegeven (ja die met de pijp).

Na jaren een trouwe Nokioot te zijn geweest was de maat vol. Ik kocht me een Samsung. Zo'n klappertje... niet goedkoop maar toch nog net betaalbaar voor Lazy's budget. En op dit mobieltje werd ik verliefd. Echt waar dit was echte liefde. Ik zag het graag, zeer graag zelfs en ik vertelde het tegen iedereen die het wilde weten. Totdat ik een avondje op café zat met een copain die toevallig hetzelfde mobieltje had en die vertelde dat dit toch een goed toestel was. Het ging al reeds 2 en half jaar mee...  Trots beaamde ik zijn woorden en bij wijze van demonstratie haalde ik fier mijn geliefde boven. Mijn geliefde echter had de geest gegeven net op het moment dat ik een lof serenade over haar wilde afsteken. Gedaan ermee, mijn geliefde was niet meer. In de winkel lachte de verkoper me uit met het feit dat ik een telefoon van bijna 3 jaar oud wilde laten repareren.

Eenmaal verdrietig thuis gekomen haalde ik dan maar zelf de schroevedraaier uit de kast en begon vol overgave aan de operatie van mijn geliefde. En ja hoor, Lazy (alias Mc Dreamy) kon mits enig prutswerk zijn geliefde weer tot leven wekken.  Ja ja, Lazy was door het dolle heen... 

Tot het Nieuwsblad met een actie begon om bonnetjes te knippen voor een mobieltje van Samsung. Lazy, tevens een verwoed bonnetjesknipper, knipte dat het een lievelust was en ging gisteren fier met zijn volle kaart naar de Belgacomwinkel waar 16 vriendelijke mensen hem voorgingen om een gelijkaardig toestel in de wacht te slepen. Maar eenmaal thuis zat ik met 2 mobieltjes in de zetel voor de TV te spele-foneren. Mijn geliefde, en mijn nieuwe liefde, welke niet liefde op het eerste gezicht was, maar de functies en de toepassingen konden me zo hard bekoren dat Lazy gisteren euforisch tegen zijn vrouwtje zei :  "Goh, ik zou die nieuwe gsm nu al in gebruik willen nemen".

Vandaag echter besloot mijn oude geliefde dat het gedaan was. Ik had haar gisteren immers gekwetst door in haar bijzijn te vermelden dat ik haar wilde dumpen voor een ander.  Mijn oude geliefde weigerde dienst. Ze rinkelt nog wel en laat me ook de andere kant horen, maar ze weigert om mijn stem tot aan de overkant te laten rijken.

Mijn oude liefde kan koppig zijn, maar toeval of niet, gelukkig had ik mijn nieuwe liefde bij de hand zodat zij me kon redden van mijn ondergang.

 

 

 

14:00 Gepost door Lazyman in Algemeen | Permalink | Commentaren (1)

Commentaren

Ooh Da's een mooi liefdesverhaal x

Gepost door: Foxy | 06-12-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.