Lazy's gedachten en daarmee basta !

Ben jij ook de gevulde kalkoen meer dan beu ?

Wens je eens iets anders leuk klaar te maken ? 

Wel hier een recept van Lazyman de professionele amateurkok.

Eendeborst met gepaneerde champignons, gegratineerde aardappelen met boontjes en bouquet de moines.  

• Kook een aantal aardappelen (maar niet overgaar) en snij deze daarna in blokjes.
• Kook ondertussen ook wat groene boontjes
• Snij een dikke ui in flinterdunne schijven.
• Neem dunne reepjes spek (1 per persoon) en snij in vierkantjes
• voorzie ook nog 3 dl fond, tym, laurier, peper en zout, 2 chalotjes, kaas (Brie of Herve kaas), champignons en enkele metalen ringen om met je eten een torentje te kunnen maken.
• voorzie ook enkele stukken verse eendeborst. (voor eetlustigen 1 stuk per persoon, voor anderen iets minder)
• kuis de champignons en stoof ze 10 minuten in een bodempje water.
• champignons laten afkoelen, wikkel deze in bloem, daarna in losgeklopt eiwit en dan in paneermeel en leg deze even te drogen op een bord met paneermeel in.
• bak de uischijfjes goudbruin en voeg daarna het spek toe
• laat even bakken en voeg dan de reeds gekookte aardappelblokjes toe. Kruid met peper en zout.
• Laat ondertussen de fond met de laurier en tym en grof gesnipperde chalotjes inkoken tot de helf van zijn volume daarna zeef je de fond werk af met peper en zout en dik hem eventueel wat in. Op het einde kan je je saus eventueel terug opwarmen en er een klontje echte boter bijdoen om ze mooi te doen glanzen.
• Verwarm ondertussen je borden.
• Neem je eendeborstfilets langs de onderkant (de vetlaagkant) en snij deze kruiselings in.
• Bak deze in een pan met wat boter (niet te veel) 3 minuten langs elke kant. Eendeborst moet nog rosé zijn, anders is het taai.
• Als het aardappelmengesel klaar is neem je je metalen ring en vul je deze tot ongeveer 40 % van de totale hoogte. Zet deze metalen ring(en) in een ingevette ovenschotel.
• Snij je gekookte boontjes in stukjes van 2 centimeter en vul de metalen ring (bovenop het aardappelmengsel) tot ongeveer 80 % van de totale hoogte.
• Op de boontjes leg je een dikke schijf kaas zodat de ring mooi gevuld is.
• Zet dit alles 10 minuten in de oven.
• Als je eend ondertussen gebakken zou zijn wikkel je deze in alu-folie en zet het bij onderaan in de oven.
• Zorg dat je friteuse warm is en bak hierin je champignons 3 a 4 minuten. (kan je doen terwijl je ovengerecht zijn laatste 5 minuten ingaat.
• Neem je verwarmde borden, zet er voorzichtig zo'n metalen ring op, maak de inhoud los van de zijden en verwijder de ring.
• Leg hierop een champigon die je in 2 snijd.
• Snij de eenderborst in schijven van ongeveer 1 cm dik en leg deze op het bord (voor te beginnen 3 a 4 schijfjes per persoon)
• Werk dit af met je ingedikte saus en smullen maar.

Dit is een eenvoudige maar echte feestmenu die je gasten de teleurstelling van de kalkoen zal doen vergeten. Dit gerecht komt oorspronkelijk uit de Ambiance en heb ik zelf uitgeprobeerd.

Smakelijk,

Lazy 

Het is weer een tijdje geleden dat we elkaar nog is gezien hebben. Daarom organizeren wij van het buurtcomité een nieuwjaarsdrink.

De nodige houtvuurtjes, jenever en glühwein zijn voorzien om ons warm te houden.

Wij verwachten jullie in onze afgesloten straat.

 Groetjes,

 Het Buurtcomité 

Awel, daar wordt ik nu warm van sé ! 

Gisteren was het dan zover. Ik ging er is terug invliegen. In de strijd tegen de overtollige kilo's moest en zou ik terug aan sport gaan doen. Terug op mijn geliefde fiets.  En vermits het winter is en het mtb-seizoen al volop bezig is werd het hoog tijd om mee te gaan delen in de MTB-vreugde.

Totdat het zover was. Eerst mijn wekker om 7u 's morgens op zondag... pfff dat deed pijn. Daarna was het buitenkomen een verschrikking. Het leek wel -10 terwijl het "slechts" -4 was. Dan kwam verschrikking nummer 3, eenmaal op mijn fiets bleek dat ik mijn pedalen bijna niet rond kreeg.

Was het bergop ?

Was er iets mis met mijn nieuwe fiets ? 

Kwam het door de vrieskou ? 

Nope, het kwam door Lazy's erbarmelijke conditie. Sinds 4 maanden geen fiets meer aangeraakt en tijdens dezelfde periode redelijk wat kilootjes aangekweekt.

Na 10 keer gestorven te zijn was ik zeeeeeeeer blij als ik terug aan mijn auto kwam. Maar ik geef de moed niet op, hopelijk weten mijn benen volgende week nog wat het is om op de trappers te staan.  Ik troost me met de gedachte dat alle begin terug moeilijk is en dat het alleen maar beter kan gaan.

Verslaving,

Iedereen heeft er wel een, of twee, of meerdere

Ik heb er zoveel dat ik de tel ben kwijtgeraakt.

Ik ben verslaafd aan vanalles en nog wat.

Zo zou ik mijn computer niet kunnen missen, of toch surfen in het algemeen, en ook mijn auto staat redelijk hoog in mijn lijstje (mijn auto mijn vrijheid of zoiets)

Ik ben verslaafd aan lekker eten maar ook aan lekkere wijn.
Ik ben verslaafd aan skiën, aan mijn vrienden, aan mijn famillie.

Ik ben verslaafd aan mensen, aan praten, aan zeveren en aan sfeer.
Ik ben verslaafd aan kerstmis en aan liefde en niet te vergeten sex.

Ik ben verslaafd aan anderen en mezelf.

Help, ik ben verslaafd.

Ik heb verre vriendjes. Heel verre vriendjes.
Vriendjes over de plas, aan de achterkant van onze planeet.
Vriendjes die niet schrikken van een spinnetje of een krokodilletje.
Vriendjes die het normaal vinden dat er een slang in de bomen kan hangen.
Vriendjes die echt mijn vriendjes zijn.

Lazyman heeft ooit Down under geweest. Ik schrijf hier "Down" doelbewust met een hoofdletter,
want het land met zijn mensen hebben een onvergetelijke indruk op Lazy nagelaten.

En gisteren was het zover. Lazy heeft een kerstkaart gekregen. Een kerstkaart van Down Under.
Mijn Aussie vriendjes zijn elk jaar steeds weer de eerste waarvan ik een kerstkaart mag ontvangen.
En niet alleen een kerstkaart. Ook een briefje. Eentje van maar liefst 3 bladzijden lang.

Dit is blijkbaar een traditie ginder, want ik heb ook nog andere Aussie vriendjes en ook van hen krijg ik
elk jaar een kaart met brief met een verslag wat het voorbije jaar aan voor- en tegenspoed gebracht heeft.

En die brief verslind ik dan, net als een hongerige krokodil van kop tot teen. Van voor naar achter en terug opnieuw. Tot 4 keer toe lees ik dit in volle concentratie.

En nu, nu loop ik weer een week op rozen. In hogere sferen dromend van het warme land met zijn vriendelijke mensen...

Zat je in Blok 121, Oranje, rij 24, 2 de stoel naast het gangpad.

Had je toevallig een zwarte broek en zwart bloesje aan.

Had je toevallig geblondeerde haren die perfect in de plooi lagen ?

Zat er toevallig langs je rechterkant een oudere man die je redelijk goed kende en langs je linkerkant je/een vriend die meer bier gaan hijsen was dan naast je op de stoel zat ?

Zaten je vrienden/vriendinnen de rij achter je ? 

Was jij dat echt ?

Jammie, je zag er zeer leuk uit. :-)

Toeval bestaat niet denk ik altijd. Maar toch is het er. Want een verklaring kan ik er niet voor geven.

Zo kwam ik een hele tijd terug toevallig bij Foxy terecht. Ik heb al meerdere keren gedacht dat dit mijn soulmate is, maar bij het zien van haar laatste verhaal denk ik toch dat toeval niet bestaat.

Zij is verslaafd aan lijstjes. Als ik mijn bureaublad van mijn computer bekijk kan ik de volgende dingen opsommen :

• een excel-lijstje van mijn gereden kilometers met mijn auto
• excel-sheet met grafiek met mijn gewicht
• excel-sheet met mijn elektriciteit-, water- en gasverbruik
• lijstje met laatst ontwikkelde (digitale) foto's
• lijst met mijn aanwezigheid op het werk voor de komende maanden
• todo lijst
• boodschappenlijstje (op papier in mijn agenda)
• lijstje met mijn schattingen van het project

Beste blurfer,

Laat me u uitnodigen om eens mee op Lazy's trein te springen.
Ik biedt u immers een ritje aan door het dagdagelijkse leven van Lazyman.
En ook al komt mijn trein al eens telaat (welke trein niet ?) toch verloopt elke rit volledig in harmony.
Terwijl de eerste wagons zich stilaan in beweging zetten klinkt op de achtergrond Pink Floyd met Is there anybody out there. Een vriendelijke stem kondigt het vertrek aan en begeleidt de reizigers door het prachtige landschap.
04u30 De eerste halte : Lazyman hijst zich met moeite uit het bed omdat het kleine spruitje roept. Hij heeft immers honger en dan dient er snel opgetreden te worden voordat het hele huis op stelten staat. Het kleine spruitje is immers nog maar enkele maanden jong en nachtelijke tussenstops zijn dan nog noodzakelijk.
Rond 05u10 kan Lazy zich terugtrekken in zijn slaapcompartiment. De trein kan rustig verder puffen maar heel lang zal laat de volgende halte niet op zich wachten. Ik wordt wakker gemaakt door diezelfde vriendelijke warme (vrouwen)stem en ik kan nog net op de stationsklok zien dat het 05u45 is. De trein komt pas volledig stil te staan op het einde van het perron. Héhé, wat een meevaller, want dan kan ik nog even bekomen voordat ik mijn bedje uitmoet. Toch nog 7 minuten blijven snoezen als ik met veel moeite het warme nest verlaat. Snel de douche onder en me klaarmaken is de boodschap. Om 6u25 moet ik immers mijn volgende trein nemen die gelukkig steeds op tijd is (ik ben zelf de machinist).  Om 7u kom ik aan op mijn eindbestemming en kan mijn eigenlijke dagtaak beginnen. Gelukkig kan ik eerst wat stoom afblazen bij een lekker kopje koffie.

Ik heb iets met mobieltjes, een soort van liefde haat relatie. Of toch, dat ding met mij.

Ik ben al sinds mensenheugenis aan te treffen met zo'n mobieltje in de hand. Eerst was het nog zo'n futuristische lange lantarenpaal van Nokia die bovendien nog een uitschuifbare antenne had waardoor echt wel iedereen kon zien dat je dit ding bij had (de hedendaagse sateliettelefoons zijn kleiner denk ik). Dat ding kostte stukken van mensen en heeft me 6 jaar trouwe dienst geleverd. 

Daarna wisselden zijn opvolgers zich snel af, de ene wat sneller dan de andere, maar er ging geen enkel mobieltje langer dan 2 jaar mee.

Als economische - en aan mijn portefeuille denkende - mens kocht ik 5 jaar geleden een goedkoop exemplaar van Nokia (een van de eerste betaalbare).  Doch het exemplaar was knalgeel en na menig lachsalvo's van mijn collega's te hebben moeten trotseren heb ik dit exemplaar met schaamrood op de wangen aan Maarten gegeven (ja die met de pijp).

Na jaren een trouwe Nokioot te zijn geweest was de maat vol. Ik kocht me een Samsung. Zo'n klappertje... niet goedkoop maar toch nog net betaalbaar voor Lazy's budget. En op dit mobieltje werd ik verliefd. Echt waar dit was echte liefde. Ik zag het graag, zeer graag zelfs en ik vertelde het tegen iedereen die het wilde weten. Totdat ik een avondje op café zat met een copain die toevallig hetzelfde mobieltje had en die vertelde dat dit toch een goed toestel was. Het ging al reeds 2 en half jaar mee...  Trots beaamde ik zijn woorden en bij wijze van demonstratie haalde ik fier mijn geliefde boven. Mijn geliefde echter had de geest gegeven net op het moment dat ik een lof serenade over haar wilde afsteken. Gedaan ermee, mijn geliefde was niet meer. In de winkel lachte de verkoper me uit met het feit dat ik een telefoon van bijna 3 jaar oud wilde laten repareren.

Eenmaal verdrietig thuis gekomen haalde ik dan maar zelf de schroevedraaier uit de kast en begon vol overgave aan de operatie van mijn geliefde. En ja hoor, Lazy (alias Mc Dreamy) kon mits enig prutswerk zijn geliefde weer tot leven wekken.  Ja ja, Lazy was door het dolle heen... 

Tot het Nieuwsblad met een actie begon om bonnetjes te knippen voor een mobieltje van Samsung. Lazy, tevens een verwoed bonnetjesknipper, knipte dat het een lievelust was en ging gisteren fier met zijn volle kaart naar de Belgacomwinkel waar 16 vriendelijke mensen hem voorgingen om een gelijkaardig toestel in de wacht te slepen. Maar eenmaal thuis zat ik met 2 mobieltjes in de zetel voor de TV te spele-foneren. Mijn geliefde, en mijn nieuwe liefde, welke niet liefde op het eerste gezicht was, maar de functies en de toepassingen konden me zo hard bekoren dat Lazy gisteren euforisch tegen zijn vrouwtje zei :  "Goh, ik zou die nieuwe gsm nu al in gebruik willen nemen".

Vandaag echter besloot mijn oude geliefde dat het gedaan was. Ik had haar gisteren immers gekwetst door in haar bijzijn te vermelden dat ik haar wilde dumpen voor een ander.  Mijn oude geliefde weigerde dienst. Ze rinkelt nog wel en laat me ook de andere kant horen, maar ze weigert om mijn stem tot aan de overkant te laten rijken.

Mijn oude liefde kan koppig zijn, maar toeval of niet, gelukkig had ik mijn nieuwe liefde bij de hand zodat zij me kon redden van mijn ondergang.